Expositie april: Paradox

Wat beweegt twee eigenzinnige individualisten om samen te exposeren?  Herkenning, raakvlakken, jazeker, maar evenzogoed sterke tegenstellingen. Marlies Verda is beeldend kunstenaar, Jacquelien Wielaard is fotograaf.

Beiden worden van jongs af aan geboeid door wat ze zien in ‘het doodgewone’. Kleur, vorm, structuur en licht, worden intens waargenomen en beleefd.  Qua expressie gaan ze ieder al jaren hun eigen weg. Verda maakt kunst die prikkelt en verontrust. Wielaard wil vooral vastleggen en zoekt daarbij naar de geruststelling van de logica.

Deze tegenstellingen vormen de basis voor  ‘Paradox’,  waarbij Verda de mens aanklaagt als vernietiger van de natuur. Haar natuur is kwetsbaar en dreigt ten onder te gaan aan het destructieve gedrag van de mensen die door haar dan ook stelselmatig worden ‘weggekrast’. Natuur zonder zichtbare menselijke inmenging geeft ze alsnog op een onderdrukte en bedreigde wijze weer.
Wielaard  erkent dat de mens de aarde bedreigt maar stelt dat de natuur  sterker is en uiteindelijk zal overwinnen. Ze uit dat o.a. met samengestelde beelden van objecten die zijn aangetast door de elementen; aarde, water, lucht en vuur. Ondanks deze tegenstellingen zijn er opvallend veel overeenkomsten te ontdekken in hun werk.

Samenwerken betekent voor Verda en Wielaard ‘samen op reis gaan.’ In de aanloop naar een expositie veranderen ze – geïnspireerd door elkaars werk, ideeën en gedachten- nog vele malen van koers en weten ze  niet waar ze uiteindelijk uitkomen. Een expositie door deze twee reisgenoten blijft dan ook  tot het laatst spannend.  Want er  is geen eindbestemming.  Hooguit een tussenstop..